Proste przepisy

Sałatki zawsze należały do moich ulubionych dań. Ostatnio zaś próbuję tworzyć sałatki na bazie boczniaków. Dlaczego? Ponieważ znalazłam w swojej okolicy uprawę tych smacznych i niedocenianych grzybów. Smak ich jest zgoła odmienny od wszędobylskich pieczarek, które do tej pory dominowały na moim stole. Ich struktura i smak po lekkim obgotowaniu, przypomina mi śledzie, o których często marzę, a które w formie, którą znam są mi tutaj, gdzie mieszkam, niedostępne.

Przed świętami kupiłam sobie foremki do czekoladek, specjalnie takie ze wzorami świątecznymi. Postanowiłam pobawić się w robienie czekoladek z nadzieniem. Ponieważ to były moje pierwsze czekoladki, więc musiały być proste do wykonania. Inną sprawą był wzór czekoladek. Niektóre np. laska, nie nadawały się do użycia w nich nadzienia. Były po prostu zbyt cienkie.

Barszcz wigilijny powinien spełniać kilka warunków: powinien być postny, czysty i czerwony. Podstawą dobrego barszczu jest kwas buraczany , najlepiej samodzielnie przygotowany. Postny barszcz uzyskamy gotując go na wywarze z warzyw. Czerwony kolor uzyskamy

Kompot z suszu owocowego pity na zakończenie kolacji wigilijnej miał za zadanie usprawnienie procesów trawiennych. Nie stoi jednak na przeszkodzie, aby był także smacznym napojem. Z kompotem tym od wielu lat mam problem w mojej rodzinie, bo większość nie lubi suszonych śliwek, które ja uwielbiam. Inni nie przepadają za suszem jabłkowym. Dlatego też na przestrzeni lat powstawało kilkanaście różnych kompotów. Poniżej przedstawiam kilka z nich.

Jeżeli jesteście wielbicielami makowego nadzienia, zaś niekoniecznie lubicie towarzyszące mu ciasto, to być może jest to propozycja dla was. Przygotować ten torcik można przy okazji przygotowywania makowych strucli , lub też niezależnie od tego. Na pewno będzie oryginalnym urozmaiceniem świątecznego stołu.

Przygotowując ten sernik korzystałam z niezawodnego przepisu, którego trzymam się od lat. Pisałam już o nim wcześniej tutaj . Ponieważ w założeniu miał to być sernik świąteczny, odświętny, dostał, więc kilka dodatkowych elementów, ale o tym poniżej.

Po zeszłorocznych imbirkach przyszedł czas na wypróbowanie nowych smaków. Padło na ciasteczka migdałowe, gdyż mielone migdały, miałyśmy akurat w zapasie. Z początku sądziłam, że będą w smaku przypominać greckie ciasteczka migdałowe, kourabiedes . Niestety okazało się, że są bardziej kruche, niż migdałowe. Wszystko jest jednak względne, smak również, a ponieważ dzieciom, ciasteczka smakują, to może o smakach nie będziemy dyskutować ;)

Melomakarona to drugie obok kourabiedes , ciasteczka tradycyjnie przygotowywane na Boże Narodzenie w Grecji. Do tej pory występowałam raczej w roli ich konsumenta, gdyż istnieje zwyczaj obdarowywania się nimi, więc zawsze w domu jakieś były. Jednak w tym roku, postanowiłam wreszcie upiec je samodzielnie.

Wczoraj postanowiłam upiec kourabiedes, kruche, migdałowe ciasteczka, będące tradycyjnym, greckim przysmakiem bożonarodzeniowym. Ciasteczka te wpisały się już na stałe w klimat naszych świąt. Ich migdałowo-maślany smak odpowiada szczególnie gustom dzieci, a gruba pierzynka z cukru pudru, dodatkowo wpływa na ich atrakcyjność. Po prostu niebo w gębie. Polecam je wszystkim, którzy jeszcze nie próbowali tego specjału, tym bardziej, że nie są one ani trudne do przygotowania, ani zbyt pracochłonne.

Jak wszystkim wiadomo kompot z suszu owocowego to taka kropka nad „i” wigilijnej kolacji. O jego zaletach w zakresie wspomagania trawienia, też nikogo przekonywać nie muszę, zaś dla mnie jest także swego rodzaju smakowym specjałem. Po pierwsze, dlatego, że taki kompot pijam tylko raz w roku, na Wigilię właśnie, a po drugie, dlatego, że napój ten posiada taki swoisty, dymny posmak, który nadają mu właśnie suszone owoce.

Skórka, czy to pomarańczowa, czy cytrynowa jest niemal niezbędna przy przygotowywaniu świątecznych wypieków. O ile, bowiem obejść bez niej może się sernik, to już makowiec , czy keks nie może. Najlepiej oczywiście przygotować skórkę własnoręcznie. Nie jest to wcale skomplikowane, jedynie trochę czasochłonne, lecz czasu mamy jeszcze dość. Można spokojnie zdążyć z przygotowaniami, przed tegorocznym pieczeniem.

Uszka do barszczu to drugi element wigilijnego stołu, bez którego ciężko wyobrazić sobie barszcz, który z kolei, jest istotnym elementem wigilijnej kolacji. O barszczu będzie innym razem. Tym razem o uszkach, jako dodatku.

Bez pierogów z kapustą i grzybami nie wyobrażam sobie Wigilii. Ten nieodłączny element na świątecznym stole, towarzyszy mi odkąd pamiętam. Był na babcinym stole, królował wśród wigilijnych dań przygotowywanych przez moją mamę, a od lat jest też wigilijną potrawą w moim własnym domu. Takie proste danie, a zyskało sobie u as niemal rangę świątecznego symbolu.

Tiramisu to deser, który "chodził" za mną już od dawna. To jeden z tych deserów, które nie są mdłe lub zbyt słodkie. Łączy w sobie smak mocnej kawy oraz delikatność serka. Stąd jest idealny zarówno dla amatorów kawy, jak i słodyczy.  Na podwieczorek, na deser, na wieczór, czy na święta. Nieważna okazja, a i bez okazji zrobić można.

Myśleliście już o słodkościach na świąteczny stół? Jeżeli jeszcze nie to pora na to najwyższa. Osobiście od kilku dni układam plan przygotowań oraz listę potraw i wypieków. Robię też przedświąteczne wprawki ;)  A co? Każdy pretekst jest dobry, by upiec coś smacznego.

Grecy znani są ze swej długowieczności. Co wpływa na ich długie życie? Na pewno zdrowa dieta obfitująca w owoce, warzywa, w tym w sporą ilość strączkowych, a także ryby, owoce morza oraz rzecz oczywista oliwa.  Być może przyczynia się do ich zdrowia ilość ziół i przypraw, które dodają do niemal wszystkiego. Może rozwiązaniem jest wstrzemięźliwość w okresach postu lub niewielkie ilości spożywanego mięsa.

Ostatnio przygotowywałam pulpety z pieczarkami . Wyszły takie, że palce lizać. Jak jednak powszechnie wiadomo, pulpety bez sosu, to nie pulpety. Aby więc danie było kompletne musimy zanurzyć go w sosie. Jakim? Dowolnym.

Pożywne, smaczne danie bez udziwnień. Tak można by było scharakteryzować to danie. Nazywane w niektórych rejonach klopsikami, w innych krajach podobne dania mają również swoje nazwy. Dla mnie są to jednak pulpety, proste danie, wyniesione jeszcze w domu rodzinnego.

Bajecznie proste, cudownie smaczne, pachnące wanilią, z kawałkami czekolady. To moja propozycja na dzisiaj. Propozycja dobra zarówno na podwieczorek, osłodę zimowego wieczoru, przyjęcie dla dzieci, jak i zupełnie bez okazji. W przygotowaniach, jak zwykle ostatnimi czasy pomagała mi najmłodsza pociecha i gdyby nie fakt użycia miksera i kuchenki to pewnie z powodzeniem mogłaby to przygotować sama ;)

Kotlet ten to wbrew jego francuskiej nazwie nie danie rodem z Francji, lecz zza wschodniej granicy. Nie wiem, kiedy trafił do Polski, lecz zadomowił się w niej na dobre, od dawna. Co to za cudo? Chyba każdy wie.

 

Przepis ten to rodzaj rolady, na którą składa się farsz zawinięty w ciasto francuskie. Roladę tę zrobiłam już kilka dni temu. Ciężej przychodzi mi pisanie o niej, niż samo wykonanie ;) Wbrew pozorom nie jest bardzo pracochłonna, a to za sprawą gotowego ciasta francuskiego, którego użyłam. Inne czynności związane z przygotowanie potrawy nie przekraczają 20 minut. Oczywiście nie wliczam w to czasu potrzebnego do pieczenia.

Z założenia tort ten miał być nieco inny. Jednak jak to zwykle bywa życie weryfikuje wszelkie pomysły. Okazało się bowiem, że dostać w tym kraju wiśni w alkoholu nie można, a ponieważ nie pomyślałam wcześniej  o zabezpieczeniu zapasu własnych, więc musiałam ratować się

Bułeczki do zrobienia w kilka chwil. Drożdżowe, pszenne i nie wymagające długiego wyrabiania. Pozwalają zaangażować w kuchni dziecko i uczynić z przygotowywania posiłku niezła zabawę. Dodatek parówek upodabnia te bułeczki do biedronek, lecz z powodzeniem można parówki zastąpić innymi dodatkami np. pokrywając je plasterkiem żółtego sera itp.

Niemal zawsze wybieram portobello, gdy muszę nadziać grzyby. Zaletą ich jest ich rozmiar. Więcej farszu zmieści się do środka, a poza tym taki grzybek to już niemal cała porcja. Oczywiście można też, nadziać tym farszem pieczarki. Wszystko zależy, kto czym dysponuje i co lubi.

Nie byłam pewna, jaka nazwę nadać temu ciastu: szarlotka czy jabłecznik? Nie pasowało mi ono, bowiem do ogólnie przyjętego nazewnictwa żadnego z tych ciast. W końcu jednak nie o nazewnictwo chodzi, lecz o samo ciasto. Dlatego też stanęło na cieście z jabłkami, a kto chce, niech nazywa według własnego uznania ;) Wracając do ciasta. Jest to placek składający się z ciasta francuskiego z nadzieniem z przesmażonych jabłek. Ponieważ przygotowywałam go z gotowego ciasta francuskiego, jego przygotowanie ograniczyło się do przygotowania nadzienia i upieczenia. Całość szybko, miło i przyjemnie. Kto zainteresowany, niech czyta dalej...

Pasta ta jest prosta do przygotowania, chociaż składniki potrzebne do jej przygotowania nie są zbyt popularne. Jednak połączenie ich w jedność prowadzi do uzyskania nowego, oryginalnego smaku. Jest to również pasta, która przy całej swojej złożoności smaków oraz wysokiej wartości odżywczej pozwala skomponować szybki, smaczny posiłek...

Ziemniaki to jedno z tych niewielu warzyw, które dostępne są przez cały rok. Jedną z nietuzinkowych form ich podania jest nadziewanie ich różnymi farszami. To, co znajdzie się wewnątrz ziemniaczanej otoczki zależy wyłącznie od naszych upodobań i oczywiście od pory roku. Dzisiaj nadziałam ziemniaki farszem, że tak powiem uniwersalnym, czyli serowo-bekonowym.

Wiem, dużo czekolady w tym przepisie, lecz od czasu do czasu wszystko jest wskazane. Byle w miarę i z umiarem ;) Babeczki powstały jako zapotrzebowanie na słodki podwieczorek dla gromadki dzieci.

Danie to jest proste do wykonania, niedrogie, a zarazem smaczne. To połączenie duszonego białego mięsa z warzywami, będzie odpowiednie zarówno na obiad, jak i na ciepłą kolację.

Szukając zastosowania dla mojej dość rozrośniętej już bazylii, postanowiłam zrobić pesto bazyliowe.   Tym bardziej, że wszystkie składniki miałam niemal na wyciągnięcie ręki, a i przepis dostałam sprawdzony.

Zabiegana przez cały dzień, wróciłam do domu późno i głodna. Co zrobić, aby było smaczne, szybkie i pożywne?

Danie na jesienne dni, wcale nie musi być ciężkie i tłuste. Wręcz przeciwnie, może być zdrowe, pełne witamin i kolorowe. W dodatku niezbyt pracochłonne oraz tanie :) Czego chcieć więcej?

Sałatki układane warstwami są niezwykle kolorowe i estetyczne. Przepisów na takie sałatki jest mnóstwo, począwszy od najbardziej popularnych z szynką czy tuńczykiem, a na takich oryginalnych, jak poniższa skończywszy. Przepisu na tę sałatkę nie wymyśliłam, lecz otrzymałam od koleżanki Gosi.

Koktajl ten powstał przez przypadek, jako sposób na wykorzystanie miąższu pomidorowego, pozostałego z wczorajszego przepisu. Ponieważ nie lubię,

Wracam wczoraj głodna do domu, zaglądam do lodówki a tam zieje pustką. Może nie dosłownie, lecz zaniedbałam zakupy, więc na półkach leżą jakieś smętne resztki ;) Były jednak pomidory, jaka oraz kawałek grawiery. Co z tego zrobić? Oczywiście pomidory zapiekane z jajkami. Zdrowe, smaczne i... ciepłe.

Teoretycznie mamy już jesień, więc można sobie pozwolić na trochę bardziej treściwsze sałatki, a ponieważ w Grecji właśnie teraz dojrzewa druga tura wielu warzyw m.in. buraczków, to dlaczego nie pozwolić sobie na smaczną i zdrową sałatkę. Jest ona nie tylko zdrowa, lecz również pożywna i kolorowa. Może stanowić dodatek do mięsa lub być daniem samym w sobie. Wystarczy dorzucić świeże pieczywo...

Kilka dni temu zostałam obdarowana większą ilością marakui. Nie mając pomysłu na jej spożytkowanie, wyjadałam miąższ wraz z pestkami łyżeczką. Jednak pomysł koleżanki, by dorzucić marakuję do warzywno-owocowego smoothie, spowodował, że zapragnęłam spróbować. Smoothie jest, bowiem bogaty w składniki odżywcze, zwykle smaczny i pozwalający na zastąpienie nim tradycyjnego posiłku.

Danie nie tylko dla panów oraz amatorów piwnego trunku. Wprawdzie ciężkostrawne, (dlatego dodajemy przyprawy ułatwiające trawienie), lecz równocześnie smaczne, niedrogie i proste w przygotowaniu. Najdłuższe w procesie przygotowania potrawy jest pieczenie, lecz gdy danie „siedzi” w piecu, można zająć się innymi sprawami.

Dzisiejszy post będzie nietypowy, gdyż zamiast przepisu podzielę się z Wami uwagami na temat automatu do pieczenia chleba i oczywiście pochwalę pieczywem, pierwszym upieczonym całkowicie automatycznie ;) Maszyna nie należy do żadnych drogich, firmowych, ani wypasionych.

Ciężko nawet nazwać to daniem. Ot, taka mała przekąska na ciepło, gdy wracasz do domu, otwierasz lodówkę i chcesz przygotować coś szybkiego i nieskomplikowanego. Zwróćcie uwagę na przypisek na końcu przepisu. Umieściłam tam, bowiem rady dla tych, którzy będą chcieli spróbować to przyrządzić. W końcu lepiej uczyć się na błędach innych...

Zapiekanki są zwykle bardzo wdzięczną potrawą. Dlaczego? Nie trzeba przy niej stać i jej pilnować, jest zwykle kolorowa, a dzięki różnorodności składników, także pożywna. Jeżeli jesteście zainteresowani prostym, szybkim i bezmięsnym daniem, to czytajcie dalej...

Macie niekiedy nagłą i ciężką do przezwyciężenia ochotę na coś słodkiego? Tak właśnie było ze mną wczorajszego popołudnia. Ledwo wróciłam z pracy, a już zaczęłam myszkować po kuchni. Z zasady nie kupuję słodyczy, więc oczywiście nic nie znalazłam :)

O klopsie pisałam już przy okazji przygotowywania klasycznej pieczeni rzymskiej. Dla tych, którzy nie mają ochoty klikać w odnośnik, przypomnę jedynie, że ”z masy jak na duszone klopsiki, gotowane pulpety czy smażone kotlety mielone, można przygotować również dużego klopsa. Różni się od wymienionych powyżej, nie tylko wielkością, lecz również techniką przygotowania. Klopsa, bowiem, po uformowaniu, zapiekamy w piekarniku bądź w folii aluminiowej, bądź w ciastach: drożdżowym lub kruchym. Klopsa możemy zapiekać bez dodatków, z jajkami lub z farszami: z kaszy, kapusty, grzybów, z serem żółtym (mój ulubiony) lub innymi dodatkami”.  Dzisiaj zaś przytoczę przepis na klopsa nadziewanego farszem z pieczarek, cebuli oraz żółtego sera...

Nie mam pojęcia, czy ma jakąś nazwę i nawet nie pamiętam skąd zaczerpnęłam na nią przepis. Prawdopodobnie było to jakieś czasopismo lub książka. Było to jednak na tyle dawno, że szczegóły wyparowały mi z głowy. Zapisałam (przepisałam) to do zeszytu, w którym notuję to, co wypróbowane i smakowało ogółowi, by w razie potrzeby nie szukać daleko inspiracji obiadowych.

Jeżeli lubicie marynaty i próbowaliście marynowaną dynię, to również marynowany melon przypadnie Wam do gustu. Będzie on świetnym dodatkiem do mięs, szczególnie pieczonych.

27 sierpień to dzień, który na Rodos poświęcony jest świętemu Fanouriosowi. Co to za święty i czym się zajmuje poczytać możecie tutaj . Mnie w tej chwili zajmuje ciasto, które jest mu poświęcone. A jest to ciasto słodkie, pachnące cynamonem i goździkami i podobno magiczne ;)

Praca, pracą a jeść czasami trzeba. Co podać na obiad zgłodniałej rodzinie, by nie spędzać w kuchni pół dnia, oblewając się przy tym potem, z powodu panującego upału? Wybór padł na kurczaka. Dlaczego? Kurczak jest bowiem tak wdzięcznym mięsem, że właściwie robi się sam, nie wymaga specjalnych zabiegów, ani długiego przygotowania. Poza tym komponuje się niemal ze wszystkim. Dodatkową zaletą jego jest to, że zepsuć się go nie da, chyba, że ktoś specjalnie postarałby się o to.

Wbrew pozorom zapiekanka ta nadaje się jako posiłek dla całej rodziny. Wszystko zależy od dodatków do niej. Dla dzieci może to być surówka lub kubek kwaśnego mleka, dla mężczyzny, dodatkiem może być zimne piwo.

Galaktoboureko to klasyczne ciasto greckie. Nie wiem czy istnieją różnice w przygotowaniu pomiędzy różnym regionami Grecji. Poniższy przepis pochodzi z Rodos. Ktoś powie, że ot kolejne mleczne ciasto. Fakt, ostatnio była galatopita, ciasto przygotowywane na bazie mleka. Istnieje między nimi jednak pewna różnica, a mianowicie ciasto fyllo, które występuje w galaktoboureko, lecz galatopita jest go pozbawiona lub ograniczona do wyłożenia spodu ciasta.