Proste przepisy

Stifado to tradycyjny gulasz (nie tylko mięsny) przygotowywany w Grecji przez cały rok. Posiada on swój własny, specyficzny smak, który   nadaje mu cebula oraz nietypowe dla gulaszu przyprawy. W skład stifado oprócz mięsa, wchodzą obowiązkowo: cebula, rozmaryn, ocet oraz pomidory. Jednak ważniejszy od procesu gotowania, jest proces przygotowania składników potrawy. Najpierw musimy przygotować marynatę z wody, octu, rozmarynu, liści laurowych oraz cebuli. W zalewie tej mięso musi marynować się przez co najmniej kilka godzin, a najlepiej przez całą noc.

Za oknem lato, najwyższa więc pora na letnią sałatkę wiejską, której składniki powinny być świeże. Sałatka ta stanowić może samodzielne letnie danie lub być przystawką rozpoczynającą, bądź kończącą posiłek. W podstawowej wersji składa się z pomidorów, ogórków, oliwy oraz przypraw. W wersji rozszerzonej pojawiają się jeszcze cebula, papryka, oliwki oraz ser feta, który może być podany, bądź w postaci pojedynczego plastra, zwieńczającego sałatkę, bądź w formie pociętej w kostkę.

Właściwie to dzisiaj miały być placki z cukinią ale jak to w życiu często bywa, plany sobie, a życie sobie…. Dlatego zamiast placków proponuję alternatywę dla tradycyjnych ciast, czyli ciasto z dodatkiem cukinii.

Cukinia to takie wdzięczne warzywo, które daje się gotować, dusić i smażyć. Można ją faszerować, piec a nawet podawać w sosie winegret.Smażyć można ją na różne sposoby, osobiście przedstawię 4 z nich.

Odmian różnorodnych pulpetów oraz placuszków, jest w Grecji, chyba tyle ile regionów, wysp czy wsi. Podstawowym składnikiem jest cukinia oraz mąka, zmieniają się jedynie dodatki czy przyprawy. Przepis, który przytaczam poniżej pochodzi z Dodekanezu, pachnącego miętą, której orzeźwiający smak działa odświeżająco oraz całkiem dobrze komponuje się   z cukinią.

To szybka i smaczna przekąska, propozycja śniadaniowa lub na późny, letni obiad. Przepis można dowolnie modyfikować dodając lub zamieniając składniki.

To propozycja szybkiego, słodkiego podwieczorku, który można zrobić w niespełna godzinę. Ponadto jest to ciasto tanie, nie wymagające wielkich umiejętności kulinarnych oraz dające wiele możliwości w zakresie modyfikacji. Pomimo, że w przepisie użyłam gruszek, to z powodzeniem można zamienić je na dowolnie wybrane owoce (lub ich kombinacje) także mrożone i z kompotu.

Jabłecznik według przepisu babci, to ciasto, które przygotowuje się szybko, nie wymaga wielkich umiejętności, a przy jego przygotowaniu po całym domu rozchodzi się cudowny aromat. Jego zaletami są niewielkie koszty, szybkość i prostota wykonania.

Wróciłam z pracy później niż zwykle, w dodatku głodna jak przysłowiowy pies, a tu nie ma obiadu. Co było robić? Otworzyłam lodówkę, wsunęłam do środka głowę by wypatrzyć jakiś pomysł na spóźniony i szybki posiłek. Mój wzrok padł na dolną półkę z warzywami i tak powstała myśl o sałatce, która aby była pożywniejsza i bardziej sycąca, wzbogacona została przez dodatek produktów białkowych.

 Bardzo smaczny, całoroczny, bogaty smakowo deser z dodatkiem bananów, zatopionych w karmelu herbatników, bitej śmietany oraz czekoladowej czapeczki. Jest ulubionym deserem małych i dużych dzieci. Z powodzeniem może stanowić zakończenie wystawnego, proszonego obiadu. Szczegóły poniżej…

Banalnie prosty, a zarazem niesamowicie smaczny. Klasycznie podawany do jajek na twardo, w komplecie z ziemniakami. Może towarzyszyć potrawom z ryb lub mięsa.  

To jedna z takich potraw, której się nie zapomina. Można ją lubić lub nienawidzić. Niektórym kojarzy się z przedszkolnym lub kolonijnym jedzeniem, jednak dla mnie jest niezapomnianym smakiem letnich wakacji u cioci, która mieszkała koło Lublina. Ciocia serwowała wiele zup owocowych, tak więc obok przytoczonej tutaj jabłczanki, była i zupa z wiśni czy przypominająca kompot, zupa truskawkowa.Zupy takie są idealne na gorące dni, kiedy nie chce się za bardzo jeść, a mimo to sycą dzięki dodatkom oraz dostarczają całego zestawu witamin. Tak więc lepiej nie rezygnować z nich pochopnie, kierując się uprzedzeniami…. I życzę smacznego.

Danie tak proste, że nie wiem czy jest sens o nim wspominać ale właściwie dlaczego nie? W końcu, to również smak mojego dzieciństwa.

To bardzo prosty placek, będący połączeniem kruchego ciasta oraz dowolnego smakowo dżemu. Idealnie nadaje się jako dodatek do kawy, a dla nieletnich do mleka. Jest tak prosty, że z powodzeniem wykonają go lekko podrosłe dzieci, a tak smaczny, że znika zanim zdąży dobrze przestygnąć.

Propozycja przekąski dla przedszkolaka, chociaż, jak się przekonałam i „starszak” nią nie pogardzi. Ciasteczka są proste w przygotowaniu, tanie i oszczędne czasowo.

Pasta popularna w krajach arabskich lecz równie często spotykana w Grecji. Idealna jako przekąska, w połączeniu z chlebkiem pita oraz miseczką oliwek. Smaczna lecz równocześnie kaloryczna. Jeżeli jednak nie jesteście na diecie, to można spróbować.   

Każda niemal kuchnia może się poszczycić specyficznymi przyprawami, których najczęściej używa. Przyprawy te współgrają zwykle świetnie nie tylko z potrawami, do których się je dodaje, lecz również komponują się ze sobą nawzajem. Można używać pojedynczego zioła lub jednej tylko przyprawy, ale efekt będzie na pewno lepszy, a smak pełniejszy, gdy użyjemy całego bukietu smaków.

Po czterdziestodniowym Poście Grecy rzucają się na wszelkie mięsiwo, szczególnie zaś na pieczone na rożnie owieczki. Dla bardziej wrażliwych osób, widok opiekanych zwierząt może być nieco drastyczny. Dlatego też proponuję wprawdzie mięsną i w dodatku tradycyjną recepturę na grecką, wielkanocną kreatopitę, czyli na placek z mięsnym farszem.

Ponieważ wczoraj moja najmłodsza pociecha skończyła cztery latka, postanowiłam zafundować jej domowy tort, w motywie kwiatowym. Tort był składową trzech krążków biszkoptowych, maślanego kremu waniliowego oraz pokrywającej wszystko masy cukrowej.    Dopełnieniem całości były kolorowe kwiaty zrobione również z masy cukrowej, zabarwionej dla

Równie dobrze mogłabym nazwać tę potrawę ragout, bigos, potrawka czy gulasz z cukinii i nadal nie byłabym pewna poprawności użytej nazwy.Jak zwał, tak zwał, najważniejszy jest smak potrawy, czyli to co realnie kryje się za sztucznie stworzona nazwą. Jest to bowiem potrawa z gatunku jednogarnkowych, będąca mieszaniną duszonych warzyw, z przewagą cukinii oraz delikatnego dodatku mięsnego, w postaci kiełbasy. Nie powinniśmy zapominać o przyprawach, gdyż to one stanowią dopełnienie każdej potrawy.

Obdarowana sporą torba sezamu, regularnie dosypuję go do wielu wypieków. Dzisiaj przyszła pora na chlebek, który zwykle zawierał w sobie jedynie płatki owsiane. Tym razem zmniejszyłam ilość płatków na rzecz nasion sezamu i okazało się, że był to naprawdę dobry pomysł. Zresztą przekonać możecie się sami…

Dzisiaj słodka drobnostka, taka na jeden kęs. Przepis na te ciasteczka „ściągnęłam” z opakowania kuwertury. Zmieniłam jedynie nieznacznie, używając między innymi cukru białego, zamiast mieszanki białego i brązowego.

Tradycja wypiekania tego słodkiego chlebka sięga czasów Bizancjum. Wyglądem, a bardziej smakiem przypomina naszą, polską, słodką chałkę. Często piecze się je razem z ufarbowanymi na czerwono jajkami, które stanowią symbol odradzającego się życia oraz swoista ozdobę ciasta, nadając mu świąteczny charakter. Tsoureki najczęściej wypieka się w Wielki Czwartek (wówczas barwi się także jajka) spożywa zaś w Paschalną Niedzielę.

Jako, że ostatnio wróciłam do pracy, tak więc czas, który poświęcałam na gotowanie znacznie mi się skrócił. W związku z tym, aby szybko nakarmić głodną rodzinę, zaczęłam preferować szybkie dania, przygotowanie tych bardziej pracochłonnych pozostawiając sobie na czas wolny od pracy. Do kanonu takich szybkich i nieskomplikowanych dań zaliczam całą gamę makaronów, potraw jednogarnkowych oraz potraw z użyciem kurczaka.

Koulourakia są to tradycyjne greckie ciasteczka przygotowywane w Wielkim Tygodniu, dokładnie we Wtorek. Ciastka tradycyjnie przyjmują kształt kółek, mogą skręcone w ósemki, warkoczyki lub serpentyny. Mniej tradycyjnie można z nich tworzyć dowolne kształty, jakie tylko podpowiada wyobraźnia. Moja córka, która wczoraj razem ze mną przygotowywała koulourakia, tworzyła serca, ślimaki a nawet małe owieczki. Jednak bez względu na kształt, smak zawsze pozostaje niezmienny.