Proste przepisy

Sałatki zawsze należały do moich ulubionych dań. Ostatnio zaś próbuję tworzyć sałatki na bazie boczniaków. Dlaczego? Ponieważ znalazłam w swojej okolicy uprawę tych smacznych i niedocenianych grzybów. Smak ich jest zgoła odmienny od wszędobylskich pieczarek, które do tej pory dominowały na moim stole. Ich struktura i smak po lekkim obgotowaniu, przypomina mi śledzie, o których często marzę, a które w formie, którą znam są mi tutaj, gdzie mieszkam, niedostępne.

Przed świętami kupiłam sobie foremki do czekoladek, specjalnie takie ze wzorami świątecznymi. Postanowiłam pobawić się w robienie czekoladek z nadzieniem. Ponieważ to były moje pierwsze czekoladki, więc musiały być proste do wykonania. Inną sprawą był wzór czekoladek. Niektóre np. laska, nie nadawały się do użycia w nich nadzienia. Były po prostu zbyt cienkie.

Barszcz wigilijny powinien spełniać kilka warunków: powinien być postny, czysty i czerwony. Podstawą dobrego barszczu jest kwas buraczany , najlepiej samodzielnie przygotowany. Postny barszcz uzyskamy gotując go na wywarze z warzyw. Czerwony kolor uzyskamy

Kompot z suszu owocowego pity na zakończenie kolacji wigilijnej miał za zadanie usprawnienie procesów trawiennych. Nie stoi jednak na przeszkodzie, aby był także smacznym napojem. Z kompotem tym od wielu lat mam problem w mojej rodzinie, bo większość nie lubi suszonych śliwek, które ja uwielbiam. Inni nie przepadają za suszem jabłkowym. Dlatego też na przestrzeni lat powstawało kilkanaście różnych kompotów. Poniżej przedstawiam kilka z nich.

Jeżeli jesteście wielbicielami makowego nadzienia, zaś niekoniecznie lubicie towarzyszące mu ciasto, to być może jest to propozycja dla was. Przygotować ten torcik można przy okazji przygotowywania makowych strucli , lub też niezależnie od tego. Na pewno będzie oryginalnym urozmaiceniem świątecznego stołu.

Przygotowując ten sernik korzystałam z niezawodnego przepisu, którego trzymam się od lat. Pisałam już o nim wcześniej tutaj . Ponieważ w założeniu miał to być sernik świąteczny, odświętny, dostał, więc kilka dodatkowych elementów, ale o tym poniżej.

Po zeszłorocznych imbirkach przyszedł czas na wypróbowanie nowych smaków. Padło na ciasteczka migdałowe, gdyż mielone migdały, miałyśmy akurat w zapasie. Z początku sądziłam, że będą w smaku przypominać greckie ciasteczka migdałowe, kourabiedes . Niestety okazało się, że są bardziej kruche, niż migdałowe. Wszystko jest jednak względne, smak również, a ponieważ dzieciom, ciasteczka smakują, to może o smakach nie będziemy dyskutować ;)

Melomakarona to drugie obok kourabiedes , ciasteczka tradycyjnie przygotowywane na Boże Narodzenie w Grecji. Do tej pory występowałam raczej w roli ich konsumenta, gdyż istnieje zwyczaj obdarowywania się nimi, więc zawsze w domu jakieś były. Jednak w tym roku, postanowiłam wreszcie upiec je samodzielnie.

Wczoraj postanowiłam upiec kourabiedes, kruche, migdałowe ciasteczka, będące tradycyjnym, greckim przysmakiem bożonarodzeniowym. Ciasteczka te wpisały się już na stałe w klimat naszych świąt. Ich migdałowo-maślany smak odpowiada szczególnie gustom dzieci, a gruba pierzynka z cukru pudru, dodatkowo wpływa na ich atrakcyjność. Po prostu niebo w gębie. Polecam je wszystkim, którzy jeszcze nie próbowali tego specjału, tym bardziej, że nie są one ani trudne do przygotowania, ani zbyt pracochłonne.

Jak wszystkim wiadomo kompot z suszu owocowego to taka kropka nad „i” wigilijnej kolacji. O jego zaletach w zakresie wspomagania trawienia, też nikogo przekonywać nie muszę, zaś dla mnie jest także swego rodzaju smakowym specjałem. Po pierwsze, dlatego, że taki kompot pijam tylko raz w roku, na Wigilię właśnie, a po drugie, dlatego, że napój ten posiada taki swoisty, dymny posmak, który nadają mu właśnie suszone owoce.

Skórka, czy to pomarańczowa, czy cytrynowa jest niemal niezbędna przy przygotowywaniu świątecznych wypieków. O ile, bowiem obejść bez niej może się sernik, to już makowiec , czy keks nie może. Najlepiej oczywiście przygotować skórkę własnoręcznie. Nie jest to wcale skomplikowane, jedynie trochę czasochłonne, lecz czasu mamy jeszcze dość. Można spokojnie zdążyć z przygotowaniami, przed tegorocznym pieczeniem.

Uszka do barszczu to drugi element wigilijnego stołu, bez którego ciężko wyobrazić sobie barszcz, który z kolei, jest istotnym elementem wigilijnej kolacji. O barszczu będzie innym razem. Tym razem o uszkach, jako dodatku.

Bez pierogów z kapustą i grzybami nie wyobrażam sobie Wigilii. Ten nieodłączny element na świątecznym stole, towarzyszy mi odkąd pamiętam. Był na babcinym stole, królował wśród wigilijnych dań przygotowywanych przez moją mamę, a od lat jest też wigilijną potrawą w moim własnym domu. Takie proste danie, a zyskało sobie u as niemal rangę świątecznego symbolu.

Tiramisu to deser, który "chodził" za mną już od dawna. To jeden z tych deserów, które nie są mdłe lub zbyt słodkie. Łączy w sobie smak mocnej kawy oraz delikatność serka. Stąd jest idealny zarówno dla amatorów kawy, jak i słodyczy.  Na podwieczorek, na deser, na wieczór, czy na święta. Nieważna okazja, a i bez okazji zrobić można.

Myśleliście już o słodkościach na świąteczny stół? Jeżeli jeszcze nie to pora na to najwyższa. Osobiście od kilku dni układam plan przygotowań oraz listę potraw i wypieków. Robię też przedświąteczne wprawki ;)  A co? Każdy pretekst jest dobry, by upiec coś smacznego.

Grecy znani są ze swej długowieczności. Co wpływa na ich długie życie? Na pewno zdrowa dieta obfitująca w owoce, warzywa, w tym w sporą ilość strączkowych, a także ryby, owoce morza oraz rzecz oczywista oliwa.  Być może przyczynia się do ich zdrowia ilość ziół i przypraw, które dodają do niemal wszystkiego. Może rozwiązaniem jest wstrzemięźliwość w okresach postu lub niewielkie ilości spożywanego mięsa.

Ostatnio przygotowywałam pulpety z pieczarkami . Wyszły takie, że palce lizać. Jak jednak powszechnie wiadomo, pulpety bez sosu, to nie pulpety. Aby więc danie było kompletne musimy zanurzyć go w sosie. Jakim? Dowolnym.

Pożywne, smaczne danie bez udziwnień. Tak można by było scharakteryzować to danie. Nazywane w niektórych rejonach klopsikami, w innych krajach podobne dania mają również swoje nazwy. Dla mnie są to jednak pulpety, proste danie, wyniesione jeszcze w domu rodzinnego.

Bajecznie proste, cudownie smaczne, pachnące wanilią, z kawałkami czekolady. To moja propozycja na dzisiaj. Propozycja dobra zarówno na podwieczorek, osłodę zimowego wieczoru, przyjęcie dla dzieci, jak i zupełnie bez okazji. W przygotowaniach, jak zwykle ostatnimi czasy pomagała mi najmłodsza pociecha i gdyby nie fakt użycia miksera i kuchenki to pewnie z powodzeniem mogłaby to przygotować sama ;)

Kotlet ten to wbrew jego francuskiej nazwie nie danie rodem z Francji, lecz zza wschodniej granicy. Nie wiem, kiedy trafił do Polski, lecz zadomowił się w niej na dobre, od dawna. Co to za cudo? Chyba każdy wie.