Proste przepisy

Arbuza w takiej formie miałam okazję jeść, pierwszy raz z pięć lat temu. Muszę stwierdzić obiektywnie, że z arbuzem to nie miało już wiele wspólnego ;) Kawałek słodkości, prawie przezroczysty o zabarwieniu lekko różowawym, nie przypominał już owocu, z którego powstał. Smak zaś był tak intensywnie słodki, że nawet największe łasuchy poprzestać muszą na łyżeczce, góra dwóch. Ja zmodyfikowałam nieco grecki przepis, gdyż zrezygnowałam z moczenia arbuza w wodzie z sokiem cytrynowym, zaś w zamian potraktowałam go w typowo polski sposób, czyli zasypując cukrem.

To kolorowa przekąska, która cieszy zarówno żołądek, jak i oczy. Może być ozdoba każdego letniego przyjęcia. Dobór składników, który podaję to jedynie propozycja, gdyż można komponować własne smaki oraz używać takich dodatków, które lubimy najbardziej. Niech poniższy przepis będzie dla was jedynie inspiracją :) 

Twarożek jest idealnym składnikiem wielu letnich ciast i deserów, należy jedynie zwrócić uwagę na jego świeżość oraz kwasowość. Twarogowa babka to propozycja zdrowego, orzeźwiającego, letniego deseru z twarogu oraz świeżych moreli. Ze względu na niska zawartość cukru, może to być również doskonała przekąska dla

Gdy za oknem temperatura wzrasta, naturalną rzeczą jest spadek apetytu. Jednak co jeść w upały? Odpowiedź nasuwa się automatycznie: Lody zamiast deserów, chłodniki w zastępstwie ciepłych zup, sałatki i surówki wypierają ciężkie dania mączne, grilowane mięso zastępuje smażone czy pieczone, zaś zimne ciasta zastępują te pieczone.

Dostałam w „darze” siatkę serc karczochów. Zastanawiałam się co też z tym zrobić? Warzywo było już gotowe do przygotowania: gotowania, smażenia czy pieczenia. Postanowiłam nadziać je serem oraz zapiec. Taka szybka i smaczna przekąska.

Jest to przepis na rybę gotowaną, polaną sosem, który przygotowuje się na wywarze z ryb. Zastanawiałam się nad smakiem sosu, gdyż do ryb pasuje całe mnóstwo sosów: koperkowy, musztardowy, chrzanowy czy czosnkowy. Wybór padł na pieczarkowy, ponieważ akurat kupiłam piękne świeże pieczarki.

Moje tartaletki nie mają typowego kształtu małych, okrągłych tart lecz bez wątpienia są ich odmianą. Zamiast kruchego spodu użyłam gotowego ciasta francuskiego, co znacznie skróciło okres przygotowania potrawy.

Ponieważ dawno nic nie piekłam, zaś dodatkowo trwa sezon na truskawki, więc postanowiłam połączyć ulubione owoce ze słodyczą waniliowego kremu oraz lekkością biszkoptu.W ten sposób powstał pyszne, letnie ciasto, idealne na podwieczorek. Ciasto składa się z dwóch, grubszych krążków biszkoptowych, przełożonych waniliową masą budyniową. Wierzch przykrywa warstwa bitej śmietany, zaś całość dopełniają pyszne, soczyste truskawki.

Lubicie grilować? A może wolicie pieczone mięsa? Ten sos jest idealny zarówno do pieczonych i grilowanych mięs, jak i do smażonych warzyw. Można podawać go do wszelkich mączno warzywnych placków, szczególnie takich, o neutralnym smaku.

To właściwie nie przepis, tylko propozycja słodkiego co nieco, na podwieczorek. Co potrzebujemy: 500g truskawek 500ml śmietany kremówki 36% 60g cukru pudru Truskawki płuczemy, obieramy z szypułek i kroimy na połówki. Śmietankę ubijamy mikserem. Gdy zacznie gęstnieć dodajemy cukier puder i ubijamy nadal, aż będzie całkiem sztywna. Nakładamy do pucharków, na to truskawki oraz kolejna porcja śmietanki.

Szpinak, a właściwie szpinak warzywny to roślina jednoroczna, o krótkim, bo około 60 dniowym okresie wegetacji.Szpinak jest bogatym źródłem witamin, błonnika   i soli mineralnych, zwłaszcza magnezu i fosforu. Między bajki można włożyć opowieści o tym, że należy jeść szpinak ze względu na dużą zawartość żelaza.   Owszem szpinak nie jest go pozbawiony, lecz ponieważ występuje on w tej roślinie w formie związanej, nie jest przyswajalny bezpośrednio przez organizm człowieka. Myliłby się jednak ten, kto sądzi, że szpinak ma tylko zalety. Ponieważ zawiera spore ilości szczawianów, nie powinien być

Placki z warzywami to częsty gość na greckich stołach. Obok szpinaku, innymi popularnymi warzywami są: cukinia, dynia, bakłażan czy grzyby. Co do szpinaku to obok spanakorizo , właśnie placki ze szpinakiem, zwane spanakokeftedes, są moim ulubionym przepisem na danie ze szpinakiem. Dlatego gorąco zachęcam do spróbowania.

Przepis ten powstał dawno temu, jako efekt eksperymentu. Był jednak na tyle udany, że na stałe wszedł do domowego jadłospisu.Czas przygotowania jest dłuższy, niż sam proces pieczenia. Jednak warto.

Nic tak nie chłodzi jak lody, a jak lody to tylko domowe i najlepiej owocowe, na przykład truskawkowe. Najlepiej smakują takie przygotowane w domu, z kawałkami świeżych owoców. Kto się takim oprze?  

Barszcz z botwinki lub prościej mówiąc botwinka, to potrawa przygotowana z młodych liści oraz korzeni buraka ćwikłowego. Dodatkiem do zupy mogą być młode ziemniaki, jajka lub posiekany szczypiorek. To zupa, której nie warto pomijać w swoim jadłospisie, a to z powodów zarówno zdrowotnych, jak i smakowych.

Kolejna sałatka dla zabieganych. Powstała przy okazji, podczas produkcji czerwonego barszczyku z botwinką. Inaczej nie byłoby już tak szybko, gdyż buraczki muszą się jednak podgotować.  

Dzisiaj nie posiłek ale napój. W dodatku taki, który nie tylko chłodzi, ale wręcz mrozi komórki mózgowe ;) Jednak dla miłośników kawy nie ma nic lepszego niż kawa, w lecie zaś w wersji na zimno.

Za oknem coraz bardziej gorąco, więc naturalnie wszystkie ciężkie potrawy powoli odchodzą w zapomnienie, zaś ich miejsce zajmują sałatki, surówki, warzywa i owoce na sto i jeden sposobów. Dzisiejsza propozycja sałatki to tylko jedna z wielu możliwych kombinacji. Każdy może sobie stworzyć własną, z dostępnych i oczywiście ulubionych składników. Zaletą mojej jest jej prostota i szybkość wykonania. Składniki: 1 opakowanie rukoli (125g) 1 cebula 2 pomidory 100g fety pieprz oliwa Cebulę obrać i pokroić w pół plasterki. Pomidory pociąć na cząstki. Rukolę przepłukać i osączyć na sicie. Wszystkie składniki wymieszać w misce. Dodać pokruszoną fetę. Przyprawić pieprzem oraz polać oliwą. Wymieszać i podawać od razu. Smacznego!

Kajzerka to mała, ważąca około 50g bułka pszenna, o charakterystycznych nacięciach. Jej nazwa pochodzi od niemieckiego słowa Kaiser , co znaczy cesarz. Jak mówi historia, arcyksiążę Franciszek Józef , m iał w zwyczaju jadać bułki, które uwielbiał. Tak więc na jego cześć wiedeńską bułkę nazwano kajzerką. W okresie zaborów nazwa ta przyjęła się wśród Polaków z południowej Polski i odtąd funkcjonuje jako synonim bułki.    

Dawno nie pisałam ale nie miałam czasu, ponieważ zmieniałam miejsce zamieszkania. Jednak przeprowadzka, przeprowadzka a jeść trzeba... tak więc przestałam karmić rodzinę kanapkami i sałatkami i po kilkudniowej przerwie, ugotowałam wreszcie obiad z prawdziwego zdarzenia :)