Proste przepisy

Ciecierzyca jest częstym gościem na moim stole, zwłaszcza w okresie zimowym. Dlaczego? Gdyż zawiera dużo błonnika, witamin (szczególnie z grupy B) i minerałów. Jest również syta i rozgrzewając. Zarzucić jej można jedynie to, że jest ciężkostrawna, ale zawsze można ją „odciążyć” przyprawami i ziołami: pieprzem, chili, kminkiem, majerankiem, tymiankiem czy oregano. Zastosowanie ciecierzycy jest ogromne. Można z niej zrobić zupę, dodać do sałatki, zrobić jarskie kotlety czy przygotować z niej pastę humus . Dzisiaj proponuję zrobić z niej zapiekankę. Przepis poniżej.

Dawno  nie dodawałam nic do kuchennego poradnika , czas to nadrobić ;) Niekiedy zdarza się, że w procesie przygotowywania potrawy, spotykamy barierę w postaci brakującego produktu. Tak było, gdy przygotowywałam murzynka . Jednak nie ma sytuacji bez wyjścia. Zwykle większość składników można zastąpić innymi. Poniżej kilka przykładów zastąpienia tych podstawowych, przydatnych na co dzień.

To już ostatni przepis, który dodaję do akcji ”Orzech na widelcu”. Ciasteczka powstały jako produkt uboczny pieczenia orzechowego torcika, ponieważ po pieczeniu pozostały mi żółtka oraz nieco mielonych orzechów i migdałów. Ciasteczka są bardzo kruche i niezbyt słodkie. Idealne, jako przekąska do szkoły lub przedszkola. Składniki:

Nazwę swą potrawa ta zawdzięcza greckim bojownikom, ukrywającym się w greckich górach, w czasach okupacji tureckiej. Używali oni do pieczenia mięsa, dołów w ziemi, tak aby dym oraz zapach potrawy, nie ujawniał ich stanowisk. A mięso było kradzione, stąd nazwa kleftiko, od greckiego κλέφτες, czyli złodzieje. Taką wersję zasłyszałam od pewnego wiekowego już dziadka.  Dziś słowa kleftiko, używa się powszechnie w odniesieniu do każdego dania, które zostało zamknięte w pergaminowy papier i w tej formie zapieczone. Nie ma jednej receptury na kleftiko. Różnią się one, zależnie regionu, w którym się je przygotowuje. Generalnie znane są dwa główne rodzaje kleftiko: arni kleftiko , z jagnięciny lub katsikaki kleftiko , z mięsa kozy. Jednak kleftiko możecie wykonać niemal z każdego rodzaju mięsa. Poniższe danie wykonałam z jagnięcego udźca, lecz dla zainteresowanych podam też przepis na kleftiko z kozy. Kleftiko takie nauczyła mnie wykonywać pewna babcia, matka właścicielki hotelu, w...

Tort ten jest wynikiem eksperymentu, myślę nieobiektywnie, że nie najgorszym. Nie należy do tanich, lecz tym razem postanowiłam nie oszczędzać. W końcu i okazja nie byle, jaka. Dzisiaj mija, bowiem rok od założenia tego bloga. W nagrodę zrobiłam sobie tort. Składa się on z trzech krążków. Dwóch orzechowych i jednego bezowo - migdałowego. Całość spaja maślany krem migdałowy. Zainteresowanych zapraszam po szczegóły...

Krupnik, jak krupnik każdy zna i wiele osób lubi. Nic dziwnego, gdyż gotowany na kościach, z mięsem, kaszą i warzywami, stanowi pełnowartościowe, chociaż kaloryczne danie.

Smarowidła typu Nutella to bardzo lubiany przez dzieci dodatek do pieczywa. Używać go można również jako wypełnienie babeczek, ciasteczek lub naleśników.

Zastanawiam się, czy u Was w domach też wyrabiało się czekoladę. Dotyczy to oczywiście czasów, gdy takie dobra, jak czekolada nie była ogólnie dostępna, zaś to, co kupowało się zazwyczaj również było czekolada jedynie z nazwy. Pamiętam, że wyrób, który przygotowywała moja babcia,

To sycąca zimowa zupa, na którą można wykorzystać gorsze kawałki mięsa. Zwykle przygotowuję ja z wieprzowiny (ze względu na krótszy okres gotowania) lecz można ją przygotować z wołowiny czy cielęciny. Oprócz mięsa jej nieodłącznym składnikiem jest papryka oraz ostre przyprawy. Do zupy tej można dodać ziemniaki, obrane i pokrojone w kostkę. Staje się ona wówczas gęstsza i bardziej pożywna. Ja tego nie robię, gdyż wolę ją z dodatkiem pieczywa.

Giouvetsi należy w Grecji do kanonu dań tradycyjnych, a jej sposób przygotowania zależy, jak to zwykle bywa od regionu, w którym jest przygotowywana. Nieodłącznymi jej elementami są: mięso jagnięce lub wołowe, pomidory oraz drobny ryż, który ja nazywam ryżowym (z powodu jego podobieństwa do ryżu) zaś oryginalnie nazywa się: kritharaki. Mój przepis pochodzi od znajomego Greka, starszego, samotnego mężczyzny, który często przygotowuje go jako danie obiadowe. Dowodzi to tego, że danie jest proste w przygotowaniu, chociaż czasochłonne. Jest również smaczne i bardzo syte, dlatego warto go przygotować chciaż raz, szczególnie, w chłodne, zimowe dni. Składniki:

Makaron powszechnie wykorzystuje się jako dodatek do zup oraz do dań wytrawnych. Miesza się dobrze z sosami, komponuje z warzywami oraz z mięsem. Możemy go równie dobrze gotować, jak i zapiekać. Niekiedy wykorzystujemy go ze słodkimi dodatkami typu mleko, koktajl mleczny, sos owocowy czy z miodem i orzechami. Dlaczego nie pobawić się z makaronem? Możemy go przecież barwić uzyskując nie tylko nowy kolor, lecz również smak. A taki makaron to świetna podstawa do deseru. Składniki mojego makaronu to:

Ponieważ ostatnio gustuję w surówkach i sałatkach, stąd też propozycja szybkiej i kolorowej surówki, która pasuje do pieczonych mięs, drobiu lub może być podana samodzielnie, jako przekąska.

Ostatnio naszła mnie ochota na sałatkę. Otworzyłam, więc lodówkę i wyczarowałam sałatkę z produktów, które w niej znalazłam. Dodam tylko, że najadły się nią trzy osoby. Składniki:

Z niewielkiej ilości ziół, garstki ryżu oraz drobnych dodatków można wyczarować dania, które urzekają swoim wyglądem, a zapachem zachęcają do skosztowania. Takie właśnie jest risotto z ziołami, które zaspokoi nawet wybredne gusta.

Zupa jarzynowa to kolejna moja propozycja do akcji prowadzonej na Durszlaku. Jest to zupa nie tylko ciepła i rozgrzewająca oraz pełna witamin, lecz również dająca wiele możliwości do eksperymentowania. A zmieniać w niej można wszystko: rodzaj wywaru, na którym ma być przygotowana, rodzaj i ilość warzyw, dodatki (makaron, ryż, grzanki) czy przyprawy. Można ją podać z pływającymi warzywami lub w formie zmiksowanego kremu. Można zabielić lub podać czystą.  

Lubię kruche ciasto i to zarówno w wersji słodkiej, jak i słonej. Tarta jest specyficznym wypiekiem. Daje, bowiem możliwość dowolnego komponowania składników farszu, zgodnie z własnymi upodobaniami. Poza tym zwykle jest bardzo dekoracyjna. Nadaje się zarówno na przyjęcie w gronie przyjaciół, jak i na ciepła kolację w gronie rodzinnym.

Ziemniaczana to zupa, która ma wiele „twarzy”. Łączy je główny składnik, czyli ziemniaki, zwane też w niektórych regionach kartoflami. Nie o nazwie zupy jednak chcę pisać, lecz o samej potrawie. Nie ma, bowiem chyba bardziej polskiej zupy, niż właśnie ziemniaczana lub kartoflanka, (jeśli ktoś woli). Chociaż wydawałoby się, że poszczególne jej odmiany nie powinny się różnić od siebie smakowo, to jednak ta sama zupa ugotowana w różnych domach, to jakby inna zupa,

W ostatnich latach, suszone pomidory stały się modnym dodatkiem wielu potraw, podobnie zresztą jak wiele innych produktów, dawniej stanowiących podstawę żywienia w kuchni śródziemnomorskiej np. solone ryby. W dawnych czasach przygotowywanie suszonych pomidorów, nie było kwestią mody, lecz koniecznością. Suszenie jest, bowiem jedną z metod konserwowania żywności. Oczywiście smak takich pomidorów jest inny, niż świeżych i stanowić może uzupełnienie i urozmaicenie naszego menu, lub po zalaniu oliwą i ładnie zapakowane może stanowić oryginalny prezent. Najlepsze do suszenia są

Często mam dylemat co zrobić z kurczakiem pozostałym po gotowaniu rosołu. Najprościej byłoby go po prostu zjeść w rosole lub po przesmażeniu, w towarzystwie surówek. Jednak po dłuższym czasie takie jedzenie może się znudzić. Stąd też moja dzisiejsza propozycja wykorzystania drobiowego, gotowanego mięsa w formie panierowanych i obsmażanych krokietów. Składniki:

To propozycja głównie dla dzieci, która z powodzeniem może zastąpić obiad, ciepła kolację lub być po prostu sytym, popołudniowym deserem. Jej podstawę stanowi makaron i owoce, w tych samych proporcjach objętościowych.  

Zupy, jak wiadomo zajmują w naszej rodzimej kuchni ważne miejsce. Szczególnie zimą docenia się ich rozgrzewające właściwości. Nie dziwi mnie wobec tego fakt powstania na Durszlaku, akcji promującej gorące zupy. Do tej akcji postanowiłam dodać dzisiejszy post, a być może i kilka kolejnych.   Wracając do zupy pomidorowej, to należy ona do kategorii zup warzywnych. Prosta w wykonaniu ma zwykle tyle smaków, ile kuchni, w których się gotowała. Wbrew pozorom, daje ona spore możliwości inerpretacji. Może być gotowana na wywarze z mięsa lub z warzyw, może być zabielana lub czysta, można przyprawiać ją ziołami, roztartym czosnkiem... itd.

Kupiłam ostatnio kasztany i zastanawiałam się, jak też je najlepiej wykorzystać. Okazja nadarzyła się niebawem, a był nią Sylwester. Wiadomo bowiem, że jak Sylwester, to przekąski i drobne słodycze, a ponieważ trufle i czekoladki chodziły mi po głowie, już od pewnego czasu, to dlaczego nie połączyć wszystkiego w praktyczną całość. Składniki: