Proste przepisy

Fyllo ( φ ú λλο ), to charakterystyczne dla kuchni greckiej ciasto sporządzane z mąki, oliwy i wody. Ciasto nie nadaje się do samodzielnego spożycia lecz jest bazą dla innych potraw. Płatami ciasta przekłada się bowiem ser, warzywa, mięsa oraz różne ich kombinacje. Powszechnie używane jest do wyrabiania ciast i słodkich deserów. Właściwie to przełożyć można je niemal wszystkim, zależnie od własnych upodobań smakowych.

Jest to bardzo popularny wypiek w Stanach Zjednoczonych. Przypomina bardziej ciasto, niż chleb, który znamy. Jest słodki oraz wilgotny oraz bardzo, bardzo smaczny. Wersja, która przygotowałam jest jakby podstawową wersją tego ciasta. Można go wzbogacić poprzez dodanie kandyzowanych owoców lub orzechów. 

Ostatni zakupiłam w pewnej sieci sklepowej ser Halloumi. Jest półtwardy, cypryjski ser, który wykonany jest z mieszanki mleka krowiego i koziego z dodatkiem mięty. Od wielu wieków produkowany jest według tej samej, ściśle przestrzeganej receptury. Jego skład to maksymalnie 46% wody, minimum 43% tłuszczu, 22% białka i 3% soli. Zaletą tego sera jest nieskończona liczba sposobów podania.Szczególnie poleca się go do grilowania oraz smażenia ale będzie też świetnym dodatkiem w sałatce, omlecie czy z makaronem.

Dziecinnie proste drożdżowe bułeczki mogą być dobrym dodatkiem do porannej kawy. Ich zapach jest lepszy niż najlepsze chemiczne aromaty w sprayu, zaś ich słoneczny kolor  rozjaśni nawet najbardziej pochmurny dzień.   Szkoda tylko, że same się nie zrobią :)

Na dźwięk słowa szpinak wiele osób krzywi się ze wstrętem, zaś niektórym być może zbiera się na mdłości. To zwykle wspomnienia z dzieciństwa, kiedy to w przedszkolu podawano ciemnozieloną breję o mdłym smaku, wpływa na nasze postrzeganie tego bardzo przecież wartościowego warzywa. Wystarczy tylko trochę przypraw i trochę chęci, by wyczarować z zielonych liści naprawdę smaczne danie! Spanakorizo, to wegetariańskie danie z kuchni greckiej, którego głównymi składnikami są szpinak, ryż oraz przyprawy.

Mam taki jeden zeszyt, który jest zapisem moich kulinarnych zmagań oraz skarbnicą niezawodnych, wielokrotnie sprawdzonych przepisów. Zeszyt nie jest gruby, typowo 16 kartkowy, formatu A5, w niebieskiej okładce pamiętającej jeszcze czasy PRL-u. Na stronach zapisanych drobnym drukiem, wśród plam z kawy, kleksów z powideł i tłustych odcisków palców, chowają się dawno zapomniane receptury na takie smakołyki jak ziemniaczki (zwane też bajaderkami), ptasie mleczko czy domowa czekolada.

Dzisiaj przepis na Pleśniaka, który jak słyszałam gdzieniegdzie bywa nazywany Skubańcem, a niekiedy nosi miano Kruszon. Nazwa nieważna, ważny smak a ten niezawodnie od lat jest ten sam. Smak beztroskiego dzieciństwa, biernego podglądania gotującej babci,podjadania co lepszych kąsków i wylizywania misek po